Parti içi demokrasi, bir siyasi hareketin can damarıdır. Ancak CHP’de bugün yaşanan mahalle delege seçimleri, bu hayati damarı tıkayan ciddi bir krize işaret ediyor. Belediye başkanlarının kişisel iktidar hırsı, partinin geleceğini tehlikeye atıyor. Artık demokrasi değil, koltuk savaşı öne çıkıyor.

Mahalle delege seçimleri, CHP’nin geleceğini belirleyecek kritik ilk adımdır. Çünkü bu delegeler, ilçe, il, kurultay, Parti Meclisi ve nihayet Genel Başkan seçiminin temelini oluşturur. Ne var ki, şu anda yaşanan süreç demokrasi yerine müdahaleyle anılıyor.

Bazı belediye başkanlarının, siyasi geleceklerini güvenceye almak için sürece müdahale ettiği görülüyor. Mahalle mahalle dolaşıp üyelerin evlerine giden, belediye şirketlerinde çalışan üyeleri baskı altına alan ve “gizli-açık” tehditlerle listelere kendi adamlarını yazdırmaya çalışanlar var. Bu tavır, partinin demokrasi geleneğine zarar veriyor.

İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay’ın yaptığı uyarı tam da bu nedenle önemli: “Sözümün eri biriyim, delege seçimlerine karışmayacağım; örgüt karar verecek. Tek liste olmaz. Bazı belediye başkanları kast ederek etik dışı müdahale ediyorlar. Bırakın örgüt seçimini kendi yapsın.” Bu açıklama, belediye başkanlarının parti içi demokrasiyi yok saymasına karşı güçlü bir duruş sergiliyor.

Yaşananlar sadece etik dışı müdahalelerle kalmıyor, aynı zamanda Mustafa Kemal Atatürk’ün partiye bıraktığı emanete de ihanet anlamına geliyor. Parti tabanı, bu duruma tepkisini sandığa gitmeyerek gösteriyor. Henüz sandık başında kavga çıkmamış olabilir ancak birçok üyenin bu sessiz boykotu, örgüt içindeki kırılmanın derinliğini gözler önüne seriyor. Sandığa gitmeyenler, sadece delege seçimlerini değil, belediye başkanlarının siyasi meşruiyetini de zayıflatıyor. Çünkü bugün sandığa gitmeyen yarın oy vermeyebilir.

Bir başka önemli tehlike ise liyakatın tasfiyesi. CHP, kendi içinde demokrasiyi yaşatamazsa, ülkeye demokrasi vaat edemez. Belediye başkanlarının gücü, örgütün iradesinin önüne geçerse, yıllarca emek vermiş liyakatli kadrolar saf dışı kalır. Yerlerine sadece başkana “kayıtsız şartsız bağlı” isimler geçer. Bu ise partinin hem siyasal hem de ahlaki çöküşüdür.

Kentlerin birçok sorunu varken, belediye başkanlarının delege avına çıkması kabul edilemez. Üyeler belediye başkanı seçmiyor; örgütü seçiyor. Başkanın görevi halka hizmettir.

Dahası, makam sahibi bazı kişiler, oy karşılığı iş veya ayrıcalık teklifinde bulunuyor. Bu tür davranışlar, partinin temel etik değerlerini zedelerken, üyelerin iradesini satın almaya çalışma anlamına geliyor. Bu durum, partide güvensizlik ve moral bozukluğu yaratıyor.

Mustafa Kemal Atatürk’ün şu sözleri bugün yaşananlara adeta tokat gibi:
“Partinin bütün işlerinde hâkim, bütün milletvekillerinin, bütün partililerin, her işte serbestçe reylerini söylemeleri ve oylarını kullanmalarıdır. Bunu bozanlar, partinin ve memleketin felaketine sebep olurlar.”

Sonuç olarak, CHP’nin geleceği belediye başkanlarının arka bahçesi haline getirilmiş delege seçimlerinde değil; özgür iradeyle, baskıdan uzak, liyakatli kadroların omuzlarındadır. Bu anlayış terk edilmezse, sandık sadece bir formaliteye, demokrasi ise içi boş bir söze dönüşür. Atatürk’ün emanetini makam hırsına kurban edenler, partinin hem tarihine hem de geleceğine ihanet eder. Örgütün vicdanını kirletenler, yarın tabana ve halka hesap vermekten kaçamayacaktır.